Duchowa Adopcja

133

Stało się piękną tradycją w naszej Parafii, że w marcu każdego roku w uroczystość Zwiastowania Pańskiego podejmowana jest Duchowa Adopcja dziecka poczętego.

Czasy, w jakich przyszło nam żyć w szczególny sposób wzywają nas do obrony życia i rodziny. Pan Jezus wielokrotnie kieruje do nas słowa „Módlcie się i czuwajcie”. Wiemy i znamy, jak na różne sposoby niszczy się życie, jak depcze się przykazanie „nie zabijaj”. Duchowa Adopcja to niewielki wysiłek modlitewny, jaki może podjąć każdy z nas, aby uratować jedno poczęte życie.


Czym jest Duchowa Adopcja?
Jest to codzienna modlitwa w intencji uratowania nienarodzonego dziecka, zagrożonego aborcją. Trwa ona przez 9 miesięcy; polega na odmawianiu codziennie jednej dziesiątki Różańca Świętego, specjalnej modlitwy, której formułę podajemy na końcu tekstu oraz podjęciu dodatkowych postanowień.

Modlimy się (choć wcale nie wiemy za kogo konkretnie) z wiarą, że Pan Bóg sam wie najlepiej, dokąd skierować naszą modlitwę, na który kontynent, do jakiego kraju, do rodziny bogatej czy biednej, wykształconej czy niewykształconej, wielodzietnej czy zamykającej się przed przyjęciem dziecka.

Ileż walki duchowej rozgrywa się w świecie w momencie, kiedy pojawia się nowe życie! Ileż razy zamiast radości pojawia się przerażenie, niepewność czy wręcz złość, że tak starannie zaplanowane życie uległo komplikacjom!

I rodzi się pokusa, by to wszystko „odkręcić”…

Przychodzą do głowy argumenty typu: „przecież to jeszcze nie jest człowiek; naukowcy mówią, że to zarodek, embrion”, „ja też mam prawo do szczęścia, nie dam się zapędzić w pieluchy”, „to jeszcze nie ten czas; później będziemy mieli dużo dzieci”, „jeśli zdecyduję się urodzić, to on odejdzie ode mnie”, „najpierw muszę skończyć studia”, „za co wyżywimy jeszcze jedno dziecko?” i wiele innych.

Systematyczna modlitwa przynosi także wiele pożytków temu, który ją podejmuje. Zwłaszcza w młodych wyzwala poczucie odpowiedzialności za własną płciowość.

Duchowa Adopcja to modlitwa, o którą warto też poprosić osoby starsze, schorowane, przykute do łóżek, które często czują się niepotrzebne.


Duchowa Adopcja to modlitwa, która przychodzi z pomocą osobom, które dopuściły się grzechu aborcji, umożliwia bowiem swego rodzaju zadośćuczynienie.

Duchowa Adopcja może być okazją do ożywienia lub podjęcia modlitwy małżeńskiej lub rodzinnej.

Duchowa Adopcja jest modlitwą, która jest także pomocą dla małżonków, którzy mają problemy z poczęciem dziecka. Znane są przypadki, że po podjęciu Duchowej Adopcji przychodzi na świat upragnione i długo oczekiwane dziecko.

Duchowa Adopcja jest w końcu naszą postawą opowiadania się za cywilizacją miłości i jest zarazem wołaniem do Boga o zmiany świadomości społecznej o większą wrażliwość sumień (jestem za życiem, ale…).

Ta codzienna krótka modlitwa trwająca przez 9 miesięcy to wielki dar od Boga dla dziecka i dla nas.

Zaadoptuj Duchowo Te Bezbronne, Zagrożone Dziecko. Ocal mu życie!

  ……………………………………………………………………………… ………………………..

Jak zrodziła się duchowa adopcja?

Powstała po objawieniach w Fatimie, stając się odpowiedzią na wezwanie Matki Bożej do modlitwy różańcowej, pokuty i zadośćuczynienia za grzechy, które najbardziej ranią Jej Niepokalane Serce. W roku 1987 została przeniesiona do Polski. Pierwszy ośrodek duchowej adopcji powstał w kościele OO Paulinów w Warszawie. Stąd rozprzestrzenia się na cały kraj i poza jego granice.

Jakie są owoce duchowej adopcji?

Duchowa adopcja skutecznie leczy głębokie zranienia wewnętrzne spowodowane grzechem aborcji. Pozwala matkom odzyskać wiarę w Boże Miłosierdzie, przynosząc pokój ich sercom. Jako bardzo konkretny, bezinteresowny i osobisty dar (modlitwy, ofiary i post), pomaga w szczególności ludziom młodym kształtować charakter, walczyć z egoizmem, odkrywać radość odpowiedzialnego rodzicielstwa, uzdalniając do postrzegania miłości i seksu oczyma Boga. Ucząc systematycznej modlitwy i pozytywnego działania pogłębia sens zaniedbanych praktyk ascetycznych. Może się stać czynnikiem odrodzenia wspólnej modlitwy i miłości w rodzinie.

Kto może podejmować duchową adopcję.

Każdy – osoby świeckie, konsekrowane, mężczyźni, kobiety, ludzie w każdym wieku. Jedynie dzieci podejmują ją pod opieką rodziców.

Ile razy można podjąć duchową adopcję?

Można podejmować ją wielokrotnie, pod warunkiem wypełnienia poprzednich zobowiązań.

Czy trzeba za każdym razem składać przyrzeczenia?

Tak.

Czy można adoptować więcej niż jedno dziecko?

Duchowa adopcja dotyczy jednego dziecka.

Czy wiemy jakiej narodowości będzie dziecko?

Nie wiemy. Imię dziecka zna jedynie Bóg.

Skąd pewność, że Bóg wysłucha mojej modlitwy?

Naszą pewność opieramy na wierze we Wszechmoc i nieograniczone Miłosierdzie Boże. Bóg jest Dawcą Życia i Jego wolą jest, by każde poczęte dziecko żyło i było otoczone miłością rodziców.

Czy jest grzechem, jeżeli danego dnia zapomni się odmówić modlitwę?
Zapomnienie nie jest grzechem. Grzechem jest świadome i dobrowolne zlekceważenie składanego Bogu przyrzeczenia.

Czy przerywa się duchową adopcję, gdy zaniedbało się modlitwę przez dłuższy czas?
Długa przerwa (miesiąc, dwa) przerywa duchową adopcję. Należy wtedy ponowić przyrzeczenie i starać się je dotrzymać. W wypadku krótkiej przerwy należy duchową adopcję kontynuować, przedłużając modlitwę o opuszczone dni.

Czy duchową adopcję mogą podejmować osoby żyjące w związkach niesakramentalnych?
Tak, podobnie jak i osoby rozwiedzione.

Czy duchową adopcję mogą podejmować osoby, które nie uczestniczyły w przygotowaniach – chore, niepełnosprawne, w sędziwym wieku?
Tak. Mogą podejmować prywatnie.

W jaki sposób można złożyć przyrzeczenia prywatnie?
Odczytać formułę przyrzeczenia (najlepiej przed Krzyżem lub obrazem) i od tego momentu przez kolejnych dziewięć miesięcy odmawiać jedną dowolnie wybraną tajemnicę różańca oraz modlitwę w intencji dziecka i rodziców. Dla zapamiętania dobrze jest zapisać datę rozpoczęcia i zakończenia modlitwy.

Jak krzewić modlitwę duchowej adopcji?

– pozyskać kilka osób zainteresowanych duchową adopcją,
– uzyskać zgodę księdza proboszcza na przeprowadzenie przyrzeczeń duchowej adopcji w kościele,
– skontaktować się z ośrodkami duchowej adopcji, gdzie można uzyskać materiały, pełne informacje oraz pomoc w przeprowadzeniu przyrzeczeń.
Uroczyste przyrzeczenie Duchowej Adopcji odbywa się dwa razu w roku:
– 25 marca – Uroczystość Zwiastowania Pańskiego
– 8 grudnia – Uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP



Czym jest Duchowa Adopcja:
– modlitwą w obronie poczętego życia
– osobistym wypełnianiem Jasnogórskich Ślubów Narodu
– pomocą dla osób cierpiących z powodu grzechu
                                          ——————

Żyjemy w czasach ciężkich i bardzo często młode Mamy potrzebują modlitwy i wsparcia oraz dobrego słowa i świadomości, że ktoś modli się za nie. W tej grupie modlimy się za wszystkie   Mamy „przy nadziei” za ich dzieciątka , siłę , wytrwałość i Boże Błogosławieństwo.

                                                   <><><><><><><>><>

Formuła Przyrzeczenia Duchowej Adopcji

Najświętsza Panno, Bogarodzico Maryjo, wszyscy Aniołowie  i Święci. Wiedziony/a/ pragnieniem niesienia pomocy  w obronie nienarodzonych, ja ……….. postanawiam mocno i przyrzekam, że od  dnia …………….. w Święto  /Uroczystość / ……………… biorę w duchową  adopcję jedno dziecko, którego imię jest Bogu wiadome, aby przez 9 miesięcy każdego dnia modlić się o uratowanie jego życia oraz o sprawiedliwe i prawe życie po urodzeniu

   Postanawiam:

  •  odmówić codziennie  modlitwę w intencji nienarodzonego
  •  codziennie odmówić jedną tajemnicę różańca
  •  przyjąć nadto /nieobowiązkowo/ postanowienia:

            – postanowienie….

Modlitwa codzienna

Panie Jezu, za wstawiennictwem Twojej Matki Maryi,

która urodziła Cię z miłością

oraz za wstawiennictwem św. Józefa,

człowieka zawierzenia, który opiekował się Tobą po urodzeniu,

proszę Cię w intencji tego nienarodzonego dziecka,

które duchowo adoptowałem/am,

a które znajduje się w niebezpieczeństwie zagłady.

Proszę, daj jego rodzicom miłość i odwagę,

aby swoje dziecko pozostawili przy życiu,

które Ty sam mu przeznaczyłeś. Amen.